donderdag, mei 24, 2007

Afghanistan


Gisteren was ik pecies een week in Afghanistan. Ik heb zoveel indrukken dat het moeite kost om alles op een rij te zetten. De vlucht via Dubai was in ieder geval een ramp.. Meer dan 8 uur hebben Stefan (collega) en ik 's nachts doorgebracht op het vliegveld zonder ook maar iets te slapen. Ik kwam dan ook echt gebroken aan in Kabul. Dezelfde middag dat we aankwamen hadden we een veiligheids briefing met goede informatie over wat wel en niet te doen en welke voorzorgsmaatregelen we moeten nemen om de risico's te reduceren. Ik moet zeggen dat ik me geen moment onveilig heb gevoeld. Afghanen zijn ontzettend aardig, ze groeten je vriendelijk en zeker als je een praatje met ze maakt en ze merken dat je wat Perzisch spreekt dan is het ijs al snel gebroken.

Ik heb al veel leuke, maar vooral ook interessante gesprekken gehad met Afghanen over de politieke situatie en de buitenlandse aanwezigheid. Wat opvalt is dat de meeste Afghanen onderscheid maken tussen de Amerikaanse (en tot zekere hoogte de Britse) militairen en andere NAVO troepen. Over Amerikanen zijn ze uitermate negatief. Ze spelen met Karzai onder een hoedje en zijn hier alleen om hun eigen belangen te behartigen. 'Ze richten alleen hun geweren op ons en schreeuwen maar helpen niet zoals de Duitsers of de Nederlanders' is een veelgehoorde uitspraak in Afghanistan. Het beeld in de Westerse media over Karzai wordt geschetst als een integere leider met draagvlak onder de bevolking wordt hier niet gedeeld. Karzai en zijn ministers zijn corrupt en laten het geld van de internationale gemeenschap verdwijnen in hun eigen zakken. De warlords die met hun onderlinge gevechten na de uittocht van de Sovjet-Unie het land kapot hebben gemaakt, zitten nu in de regering. Dit is wat je hoort op straat en waarvan ik vermoed dat het gevoel breed gedeeld wordt in de Afghaanse bevolking. Later zal ik hier ongetwijfeld meer over schrijven.

Ik ga proberen mijn berichten kort te houden en wat regelmatiger te posten (met foto's) dus dit was het voor nu. Binnenkort meer over de tocht van Kabul naar Mazar-e Sharif en het leven in Mazar.






7 reacties:

Anoniem zei

Hoi Geert,

Lukt het een beetje met luisteren/praten aangezien (neem ik aan) je Perzisch in Iran (Iraanse accent) geleerd hebt? Ik ben Iraans en heb soms problemen met het verstaan van Afghanen.

Veel plezier en succes!

Aria zei

He Geert,

Ik vind het goed dat je schrijft over hoe de gewone bevolking, diegenen die je tot nu toe gesproken hebt in ieder geval, denkt over de politieke situatie in Afghanistan.
Zo krijg je een beter beeld van wat er echt onder de bevolking speelt dan wat men via de media te horen krijgt.
Veel succes met je onderzoek.

Ba Afghanistan salaam...

kees zei

Yo Gertus!

Mooi verhaaltje, mooie foto's. Ik ga het allemaal in de gaten houden, super intressant!

(maar goed ik vertel niks nieuws, post alleen om te zorgen dat bij de eerste 3 zit!)

succes daar!

Nienke zei

Hai Geert!
Zet 'm op in Afghanistan! Geniet ervan.
Groetjes van Nienke

Geert Gompelman zei

@anoniem (sanaz?):

het gaat best aardig, kan hele gesprekken voeren ook al zijn er af en toe woorden die ik niet ken. ik vergelijk het altijd met nederlands en vlaams, zolang mensen een niet al te sterk accent hebben kunnen we elkaar goed verstaan! al blijft het wennen hier..

Bas zei

WHA!

Eindelijk een bericht, ik dacht al bijna: is ie wel goed aangekomen? :)

Maar grappig dat het dus zo anders is dan in Iran. Ben zeer benieuwd naar je verhalen! Veel plezier en succes!

Bas

Vahid zei

Anoniem is in dit geval Vahid en niet Sanaz :) Sorry daarvoor!

Ik denk dat je aan de accent zal wennen en dat het steeds makkelijker zal worden! Succes!